ايکو و توسعه همکاري‌هاي اقتصادي
سازمان همکاري اقتصادي (ايکو) که اجلاس مقدماتي آن از 25 ميزان در شهر باستاني هرات آغاز گرديد و با اشتراک وزراي خارجه کشورهاي عضو و بيانيه رييس جمهور کشور، روز شنبه به کار خود پايان داد، طي يک اعلاميه مشترکي از بازسازي افغانستان حمايت کردند.
رييس جمهور کشور نيز ضمن تأکيد بر تقويت و گسترش همکاريهاي اقتصادي اعضاي سازمان، آمادگي افغانستان را براي فراهم آوري امکانات و تسهيلات لازم براي رشد اقتصادي کشورهاي عضو اعلام داشتند.
ايکو يکي از سازمان هاي بزرگ و مهم اقتصادي منطقه اي مي باشد که ايجاد زمينه براي انجام تعاملات چند جانبه اقتصادي را در پرتو همکاريهاي مشترک هدف قرار داده است. سازمان ايکو گرچند تا هنوز نتوانسته نقش بايسته خود رادر تقويت همکاريهاي منطقه اي بازي نمايد؛ اما در فراهم آوري تمهيدات لازم براي انجام بسياري از قراردادهاي اقتصادي و تجاري بي تأثير نبوده است.
سازمان ايکو هم به تنهايي و هم در کنار ساير سازمان هاي منطقه اي، با توجه به ظرفيت ها و توانمندي هاي انساني، اقتصادي و جغرافيايي اعضا، مي تواند در رشد و انکشاف اقتصادي منطقه و تقويت سکتورهاي خصوصي کشورها کمک نمايد؛ اما ايفاي اين نقش اولاً به حسن نيت کشورهاي عضو بستگي دارد و ثانياً بر رفع موانع و چالش هاي جدي که کارکرد سازمان را در انجام مسووليت هايش، ضعيف مي سازد.
ناهمسويي و فقدان يک استراتژي مشترک اقتصادي ميان اعضاي ايکو از يک سو و مسايل ناامني، تروريزم، فقر و کمبود زير ساخت هاي تجاري از سوي ديگر، فرايند تقويت و گسترش همکاريهاي ترانزيتي، تجاري و اقتصادي ميان اعضا را با مشکل روبرو ساخته است و تا زماني که اين چالش ها و پيچيدگي هاي نرم افزاري و سخت افزاري از ميان برداشته نشود، نتايج مطلوب و مورد انتظار از چنين سازمانها و اجلاسهايي به دست نخواهد آمد. ايکو زماني مي تواند به اهداف مورد نظر دست پيدا کند که با پذيرش ميزاني از ريسک اقتصادي و تجاري شجاعانه در انعقاد برخي قراردادهاي مهم و تأثيرگذار در بهبود مناسبات اقتصادي و تجاري اعضا تلاش نمايد و سطح پذيرش ريسک را از طريق توسعه روابط سياسي، امنيتي و اقتصادي تا حدي پايين آورده و يا بي تأثير سازد. چنانچه اعضاي سازمان ايکو منافع اقتصادي ملي خود را از طريق رشد اقتصاد منطقه اي دنبال نمايند و از سياستگذاري هاي ناهماهنگ و متعارض فاصله گيرند، يقيناً تا چند سال آينده تحول و دگرگوني شگفت انگيز و حيرت آوري را در اين منطقه استراتژيک به وجود مي آورند.

محمد قاسم از حصه دوم بهسود
کارکنان نشريه مشارکت ملي سلام! من محمد قاسم از حصه دوم بهسود مي باشم، متأسفانه فساد اداري و رشوه خواري در ولسوالي حصه دوم بهسود، بيداد مي کند. تاکنون هيچ کسي پيدا نشده است که به داد اين مردم غريب و بيچاره برسد. مأمورين دولت در اين ولسوالي بدون اينکه کدام ترس و هراسي به دل داشته باشند علني و آشکار از مردم رشوه طلب مي کنند و سوچ و علني مي گويند که اگر اين قدر رشوت ندهي من کارت را جور نمي کنم.
يک آدم غريب و بيچاره که کارش در مرکز ولسوالي بند است، ناچار مي شود که طبق ميل مأمورين دولتي رشوه بدهند تا کارشان را خلاص کنند، هر روز داستانها و قصه هاي زيادي از رشوه خوري مسوولين مرکز بهسود شنيده مي شود، اما هيچ کسي نيست که جلو اين رشوه خوري ها را بگيرد و يا هيچ وجداني پيدا مي شود که شرم کنند و مانند زالو خون اين مردم غريب و بيچاره را نخورند و مک نزنند.
يکي از اتفاقاتي که در اين ولسوالي رخ داده و دهن به دهن نقل مي شود و مردم از روي ناچاري در باره اين اتفاق مي خندند، اين است که چندي پيش تعدادي از دزدان حدود 15 گاو را از چند روستاي حصه دوم بهسود دزديده و به کابل آورده و به فروش رسانند. دزدها که از اين کارشان جري شده بودند، بار ديگر به دزدي اقدام کردند و اين بار حدود 17 گاو را از چند آغيل دزدي کردند و به سوي کابل آوردند تا بفروشند.
در مسير راه در يکي از آغيل ها گاو چاقي را مي بيند که به ميخي بسته است، يکي از دزدان اين گاو را هم باز کرده با خود مي برد، اما از آنجاييکه گاو نزديک آغيل بسته بوده، از ترس اينکه صاحبش باخبر شود، فوراً جاي آن گاو يک گاو لاغر را بسته مي کند. صاحب اين گاو وقتي مي آيد، مي بيند که گاو لاغر است، دقت مي کند و مي بيند که گاو لاغر ديگري جاي گاوش بسته شده است، فوراً رد پاي گاو را مي گيرد و مي بيند که گاوش در بين چندين گاو ديگر بسته شده در يکي از آغيل هاي همجوار است و دزدان با خيال راحت در داخل مسجد رفته اند و مشغول استراحت هستند و خودشان را چولي معرفي کرده اند.
آن مرد با کمک اهالي محل دزدان را دستگير نموده به ولسوالي مرکز بهسود تحويل مي دهند. دزدان اعتراف مي کنند که قبل از اين نيز 15 گاو را دزديده و به کابل برده فروخته اند.
به صاحبان گاوها خبر داده مي شود که دزدان دستگير شده و بيايند گاوهاي شان را ببرند. صاحبان گاو وقتي به مرکز ولسوالي مراجعه مي کنند، مسؤولين ولسوالي از هر يک از آنان مبلغ 8 هزار افغاني مطالبه مي کنند، دليل شان اين پوليس که اين مرکز ولسوالي بهسود دزدان را دستگير کرده و به يمن اين افتخار بزرگ بايد صاحب هر گاو هشت هزار افغاني بدهند! در حاليکه مسوولين و پوليس مرکز بهسود در دستگيري دزدان هيچ نقش نداشتند. صاحبان گاو به جاي آنکه گاوهاي دزديده شده قبلي شان را از دولت مطالبه کنند، مجبور مي شوند که هرکدام شان نفر هشت هزار افغاني به مرکز بهسود رشوه بدهند تا گاوهاي شان را که در مرحله دوم دزديده شده بود، از چنگ دولت رها کرده و با خود بياورند.
خود شما قضاوت کنيد، اين حق دولت است که از صاحبان گاو مبلغ هشت هزار افغاني بگيرد؟ آيا اين وظيفه دولت نيست که دزدان را تحت فشار قرار دهند تا خسارات 15 گاو دزديده شده را که در کابل فروخته بودند، به صاحبان شان برگردانند. با توجه به اين وضعيت مردم بيم دارند که دزدان به زودترين فرصت توسط رشوه آزاد شوند و خسارت 15 گاو دزديده شده قبلي نيز هرگز از دزدان گرفته نشود.

محمد علي از ده بوري:
با عرض سلام و خسته نباشيد خدمت تمامي کارکنان هفته نامه مشارکت ملي!
اميدوارم درد دل اينجانب را نيز به گوش مسوولين محترم دولت برسانيد!
شرکت هاي خصوصي مخابراتي اعلانات و وعده ها و نويدهاي بسيار پر رنگ و بلند بالايي دارند؛ اما متأسفانه اکثر اين اعلانات فقط در صفحه تلويزيون و يا راديو است و در عمل اصلاً چنين چيزي وجود ندارد. مثلاً شرکت مخابراتي افغان بيسيم در روزهاي عيد و پيش از آن اعلان مي کرد که مصرف في دقيقه صحبت تيليفوني به کشورهاي همسايه 9.99 افغاني و مصرف فرستادن يک پيام کتبي 4.99 افغاني مي باشد؛ در حالي که اين گونه نبوده و در بدل يک دقيقه صحبت به کشورهاي همسايه 20 افغاني و در بدل يک پيام کتبي 10 افغاني از حساب تيليفون کم مي شد.
همچنان وزارت محترم مخابرات در اين شب و روزها از طريق تلويزيون ها اعلان مي کند که مردم در صورت داشتن شکايت از شرکت هاي مخابراتي به شماره 999 بدون مصرف تماس گرفته و شکايت خود را به اداره اي که توسط اين وزارت جهت رسيدگي به شکايات مردم تشکيل شده است، ثبت نمايند؛ ليکن وقتي شما از طريق شرکت هاي خصوصي مخصوصاً شرکت مخابراتي "روشن" به اي