سرمقاله
نگراني مردم در مورد مصرف کمکها
اجلاس پاريس که پس از کنفرانس بن و لندن مهمترين اجلاس بينالمللي در حمايت از افغانستان ميباشد، با اعلام بيست و يک ميليارد دالر کمک جديد به افغانستان به کار خود پايان داد. در اين اجلاس همچنين تصميم گرفته شد که کمکهاي وعده داده شده در کنفرانسهاي پيشين که تاکنون در اختيار دولت افغانستان قرار نگرفته، طي پنج سال آينده پرداخت گردد.
وعده کمکها از سوي جامعه جهاني براي افغانستان، گرچند بيانگر عزم بينالمللي و جهاني در کمک به امنيت و بازسازي اين کشور ميباشد و تعهد دوامدار آنها را در قبال افغانستان به نمايش ميگذارد، اما ميزان کمکهاي وعده داده شده، با انتظارات مقامات افغاني فاصله زيادي دارد.
اين که چرا بسياري از کشورهاي غير غربي و بخصوص کشورهاي اسلامي در اين پروسه سهم اندک داشتند و اين که در شناسايي چالشها و مشکلات واقعي فراروي امنيت، بازسازي و قانونمندي در افغانستان چه اختلاف نظرهايي وجود دارد و اين که نحوه مصرف اين کمکها چگونه خواهد بود و بر مصرف مؤثر و مفيد آن چطوري و با چه ميکانيزمي نظارت صورت خواهد گرفت، پرسشهاي اصلي و اساسي است که بر نتايج اجلاس سايه افگنده است. کمکهاي جامعه جهاني چگونه مصرف خواهد شد؟
ناکامي دولت و جامعه جهاني در مصرف مؤثر کمکها در شش سال گذشته، که به پديده فقر، بيکاري، گرسنگي و فساد و جنايت در افغانستان دامن زد و به گستره ناامنيها در جامعه افزود، نگرانيي است که در مورد کمکهاي آينده جامعه جهاني نيز وجود دارد.
حال چنانچه بخش اعظم کمکها از راههاي گوناگون دوباره به کشورهاي خارجي برگردد و اگر از اين کمک تنها تعداد اندکي افراد و اشخاص ذينفوذ در مؤسسات خارجي بهرهمند گردند، اگر اين کمکها مانند گذشته در موارد غير ضروري به هدر رود و نيازمنديهاي واقعي مردم در نظر گرفته نشود؛ اگر بخش بزرگي از اين کمکها در پيچ و خم ادارات و بروکراسيهاي خود ساخته به مصرف برسد؛ اگر در مصرف پولها و در تعيين و انجام پروژهها دقت کافي و لازم صورت نگيرد؛ اگر اين کمکها مانند گذشته در زندگي مردم تغييري ايجاد ننمايد، ديگر کميت کمکها اصلاً اهميتي ندارد و مردم از شنيدن آمارهاي بلند و دلخوش کن که مؤثريت واقعي خود را از دست داده باشد خوشحال نخواهد شد.
مردم معتقد اند وقتي با 20 ميليارد قبلي ما نتوانستيم به اوضاع امنيتي، سياسي و اقتصادي خود سرو سامان دهيم؛ با بيست ميليارد ديگر نيز درد مردم درمان نخواهد شد. بنا بر اين در واقعيت هيچ تفاوتي بين کمکهاي زياد و کم وجود ندارد؛ تنها تفاوتش اين است که با کمکهاي زياد فاصله طبقاتي بيشتر ميشود، فساد گستردهتر ميگردد و در نتيجه ادامه زندگي براي اکثريت مردم دشوارتر خواهد شد.
پس دولت و جامعه جهاني اگر ميخواهد اشتباهات گذشته تکرار نشود، بايد اين بار با دقت و احتياط بيشتري عمل نمايد و در تشخيص اولويتها مطالعات و تحقيقات زيادتري انجام دهد. مطالعاتي که از يک طرف ميزان توانايي و ظرفيت دولت را در مصرف کمکها مد نظر قرار دهد و از جانب ديگر ميکانيزم نظارت و کنترل و جلوگيري از فساد اداري و سؤ استفادههاي اقتصادي را دقيقاً به وجود آورد. تا از نتايج اين کمکها کل مردم افغانستان به گونه برابر و عادلانه بهرهمند گردند و اين زماني ممکن ميگردد که دولت و جامعه جهاني مسأله بازسازي زيربناهاي مهم و توسعه متوازن اقتصادي را روي دست بگيرند، و زندگي، امنيت و آينده مردم افغانستان را بيشتر از اين قرباني اهداف و اعمال گروههاي تروريستي ننمايند، زيرا حرکتها و نگاههاي يکجانبه همواره ما را از دسترسي به زندگي مطلوب و قابل قبول اجتماعي بازداشته است.
لينک به ما
با کاپي کردن کدهاي زير و قرار دادن آن در سايتتان مي توانيد به ما لينک کنيد:
حامد کرزي رييس جمهور افغانستان در اظهارات تند و بي سابقه به طالبان پاکستاني و آنانکه از اين تندروان حمايت ميکنند، هشدار داده گفت؛ اگر حملات تندروان پاکستاني در داخل خاک افغانستان پايان نيابد، دولت اين کشور واکنش نشان خواهد داد.
رييس جمهور کرزي با اشاره به اينکه افغانستان حق دفاع از خود را دارد اضافه کرد که اين بار بيتالله محسود و ملاعمر پاکستاني را در خانههاي آنان هدف قرار خواهد داد.
آقاي کرزي گفت؛ يک خارجي به خود حق ميدهد عليه افغانستان اعلام جهاد نمايد، به گفته رييس جمهور کرزي افغانستان
هم اين حق را دارد تا آنان را در داخل خانههايشان مورد حمله قرار دهد.
رييس جمهور افغانستان با تأکيد بر اينکه افغانستان امروز، افغانستان سي سال پيش نيست که خاموش بماند افزود؛ ما در شرايط کنوني وسايل و امکانات لازم را در اختيار داريم.
آقاي کرزي در پاسخ اين سوال که چه واکنش نسبت به اعلام جهاد طالبان پاکستاني در افغانستان از خود نشان ميدهد گفت؛ افغانستان حق دفاع از خود دارد. به گفته او به هر حال کشته ميشويم، اما چه بهتر است که يک گام به پيش گذاشته و در آنجا (پاکستان) کشته شويم تا به گفته او حد اقل ...
ادامه
آرشيو
ادبيات
ديگر مطالب
از ديار گانديقسمت پنجم و پاياني
5- روح بزرگ
در نظر دارم اين يادداشت را با يادي از
الو مشارکت؟
علي حيدرزاده از قلعه شهاده:
سلام عرض ميكنم خدمت همه شما دوستاني كه در هفتهنامه زيباي مشاركت ملي كار مينماييد، از بارگاه خداوند منان استدعا مينمايم كه هميشه موفق و سرافراز باشيد.
متشكرم از اينكه درد دلهاي خوانندگان را بصورت دقيق به گوش مسؤولين ذيربط دولتي ميرسانيد. اميدوارم حرفهاي مرا نيز در ستون الو مشاركت جاي دهيد.
همانطوري كه شما و همه مسؤولين دولتي آگاه هستيد، سرك كوته سنگي-دارالامان كه از مسير چهار قلعه و قلعه شهاده ميگذرد، چند سال است كه به حالت بسيار بدي قرار دارد، قير سرك مذكور كاملاً از بين رفته و خراب شده، عبور و مرور از اين سرك براي عابرين و مخصوصاً موترهاي كوچك بسيار مشكل شدهاست.
علاوه بر آنكه در اين سرك رفت و آمد بسيار زياد است، گوديهايي كه از اثر تكه تكه شدن قير سرك به وجود آمده است، رفت و آمد را بسيار مشكل كرده است. نصف زماني را كه اكنون رانندهها براي طي اين مسير مصرف ميكنند، شايد در حالت عادي براي طي اين مسير كافي باشد، گذشته از اينكه چقدر مشكلات را براي عابرين بوجود ميآورد و بر اثر خراب بودن سرك موترها چقدر خسارهمند ميشوند. از شاروالي محترم كابل صميمانه خواهشمنديم تا در اين قسمت توجه جديشان را مبذول بدارند.
مهدي "قرناله وال" از ناهور:
فعلاً كه قلم را بدست گرفتهام و تصميم نوشتن بينظميي را كه در ولسوالي ناهور بوده و هست تحرير نمايم، نميدانم از چه كلمه و از چه موضوع آغاز نمايم. از هرچه بهتر اولاً سلام خدمت تمامي كاركنان هفتهنامه مشاركت ملي تقديم ميدارم و تقاضامندم كه بينظمي هايي را كه در ولسوالي ناهور وجود دارد، در نشريهتان انعکاس دهيد. هرچند كه بي نظمي زياد است؛ ولي بنده ميخواهم تعداد كمي از آن بينظميها را به رشته تحرير بياورم در اين زمينه نگاريده ميشود که از دوره انتقالي تا به حال هيچگونه نظم و قانون در ولسوالي ناهور حکمفرما نبوده و مردم اين ولسوالي زير چکش و سندان يک وکيل که نميخواهم اسمش را ذکر کنم، قرار گرفته است و از جهت تبديل ولسوالها، اين ولسوالي به محل تمرين ولسوالها مبدل گشته که اين تبديليها در طول يکسال چندين مرتبه رخ ميدهد. حتي يک ولسوال را به ياد داريم که به مدت يک هفته در اين ولسوالي ايفاي وظيفه نموده و اين بينظميها از يک چشمه نشئت ميگيرد که آن عبارت از همان وکيل است. در آخر از دستاندرکاران در اين زمينه تقاضامندم تا جلو اينگونه بينظميها را گرفته و عاملين آن را به پنجه قانون بسپارند.