استقلال؛ مفهوم مرز ناشناس
در ميان بي شمار واژه ها و مفاهيمي که با تفاوتهايي در نزد اين ايدئولوژي يا آن ايدئولوژي، اين مکتب يا آن مکتب، اين دين، يا آن دين و بالاخره اين گروه انساني يا آن گروه انساني جذبه و احترام دارند، محدود واژه ها و مفاهيمي هم هستند که دامنه جذبه و احترام شان، در هيچ يک از اين مرزها متوقف نمي شود و به وسعت انسانيت دامن مي گستراند. و از آن جمله اند واژه هاي"استقلال" و "آزادي."
نوع بشر، فارغ از عقايد سياسي، ديني و ايدئولوژيکي شان و نيز فارغ از فاصله‌هاي زماني و مکاني شان، به "استقلال و آزادي" عشق مي ورزند. اين جذبه استقلال و آزادي است که مي بينيم در تمامي جوامع انساني، رهبراني که در جهت کسب استقلال و رسيدن به آزادي مردم سعي و جان فشاني کرده اند، از احترام خاصي برخوردارند.
مهاتما گاندي درهندوستان، هوشي مينه در ويتنام، جمال عبدالناصر در مصر، جميله بوپاشا در الجزاير، ليلا خالد در فلسطين و امان الله خان در افغانستان را مي توان از جمله شخصيت هايي دانست که از اين رهگذر بلند آوازه شده اند.
در نظام بين الملل، دولت ها نيز همانند شخصيت هاي حقيقي داراي شخصيت اند؛ اما اين شخصيت زماني مفهوم حقوقي اش را در خانواده جهاني مدلل مي تواند که طبق حقوق بين الملل، تمامي شرايط يک شخصيت را تکميل کرده باشد. مثلاً براساس کنوانسيون مونته، مصوب سال 1993 دولت بايد داراي شرايطي چون، جمعيت دائمي، سرزمين معين، حکومت و حاکميت باشد. و اما بايد خاطرنشان ساخت که حاکميت، به عنوان مهمترين عنصر سازنده دولت، داراي نمود دوگانه داخلي و خارجي مي باشد. حاکميت داخلي در قالب آزادي عمل دولت در داخل خاک و قلمرو آن نمود پيدا مي کند؛ اما حاکميت خارجي که در اصطلاح حقوق بين الملل، به "استقلال" تعبير مي شود، در روابط بين الدول نمود مي يابد.
استقلال، يا بُعد خارجي حاکميت دولت، مستلزم نفي هرگونه تبعيت و وابستگي يک کشور در فرايند تنظيم سياست خارجي آن، در قبال کشورهاي ديگر است. کشورهايي که داراي استقلال يا حاکميت خارجي مي باشند، در روابط متقابل با کشورهاي ديگر در سطح بين الملل، داراي شخصيت حقوقي مستقل و هم سطح است. در پيش نويس اعلاميه حقوق و تکاليف دولت ها که در سال 1949 توسط کميسيون حقوق بين الملل تهيه شده است، استقلال به عنوان اهليت يک دولت، براي تأمين رفاه شهروندان و توسعه خود به دور از سلطه دولت هاي ديگر تعريف شده است. دولت هايي که استقلال و حاکميت خارجي ندارند، مسلماً حاکميت داخلي شان نيز متزلزل خواهند شد. و بالعکس، دولت هايي که حاکميت داخلي شان تزلزل دارند، هرگز نمي توانند در برابر ساير کشورها استقلال و حاکميت خارجي خويش را به مفهوم واقعي کلمه مسجل و مدلل سازند. و اين بدين معنا است که حاکميت خارجي و حاکميت داخلي دو روي يک سکه اند.
از استقلال افغانستان، اکنون 89 سال سپري مي شود؛ اما در امتداد اين 89 سال، نيز گاهي به طور متناوب و گاهي به طور همزمان، هردو بعد حاکميت دولت در اين کشور لرزان و متزلزل گشته است. حمله اتحاد جماهير شوروي و به تعقيب آن هجوم سيل آساي تروريزم، شکننده ترين ضربه هايي بود که برج و باروي حاکميت خارجي و داخلي ما را به لرزه در آورد. هم اکنون نيز، اگرچه يک دولت مستقل داريم؛ اما بُعد داخلي حاکميت ما سخت شکننده و لرزان است. بنا براين آرزومي رود آناني که قلب شان به عشق استقلال و آزادي مي تپند، دولت منتخب افغانستان را ياري رسانند تا بُعد داخلي حاکميت ما نيز مستحکم تر گردد.

حسين‌ علي از باميان:
عرض سلام و خسته نباشيد دارم خدمت تمامي دست‌اندرکاران هفته‌نامه مشارکت ملي، اميدوارم در پناه ايزد توانا باشيد!
آرزو دارم نامه اينجانب را نيز در ستون الو! مشارکت؟ بگنجانيد.
جا دارد در اول به‌عنوان يکي از شهروندان باميان از سفر جناب رييس جمهور به اين ولايت دور افتاده و از نظر افتاده، تقدير و تشکر نمايم. جناب رييس جمهور با سفر اخيرشان در باميان و با افتتاح سرک باميان- يکاولنگ نشان دادند که باميان را فراموش نکرده‌اند.
جناب رييس جمهور در سخنراني که در جمعي از باشندگان باميان داشت، گفت که امروز يکي از آرمان‌هاي ديگر خود را براي مردم پياده مي‌کنيم و آن ساختن و قير کردن سرک باميان- يکاولنگ است. وي همچنين گفت؛ هر جلسه کابينه که از بازسازي سخن به ميان مي‌آيد، از باميان ياد کرده است. آري درست است، شايد جناب رييس جمهور هميشه از باميان ياد کرده باشد؛ اما متأسفانه اين کار فقط در سطح حرف و گفتار باقيمانده و در عمل آنگونه که بايد، به باميان توجه نشده است.
آقاي کرزي همچنين گفت که بازسازي باميان و در مجموع افغانستان به وقت و حوصله‌مندي بيشتر نياز دارد. بلي جناب رييس جمهور همه مردم باميان با اين حرف شما موافق و هم‌صدا هستند؛ اما چيزي را که مردم باميان از آن شکايت دارند، نابرابري توسعه و انکشاف در تمام ولايات افغانستان است، چيزي که به وضاحت و صراحت تمام ديده مي‌شود.
گرچه تمامي مشکلات را نمي‌توان در چند سطر خلاصه کرد؛ اما نارسايي‌هاي عمده و مشکلات بزرگ باميان و از جمله ماسترپلان شهري باميان، اعمار ميدان هوايي، اعمار دانشگاه، شفاخانه، بند برق و... را مي‌توان نام گرفت.
همچنان توجه به پروژه‌هاي بزرگ بازسازي و انکشافي از مواردي است که مردم باميان شديداً نيازمند آن هستند.
باميان به‌عنوان يک شهر توريستي و داراي قدمت تاريخي چند هزار ساله بايد در محراق توجه دولت و جامعه جهاني قرار مي‌داشت؛ اما متأسفانه که اين‌طور نشده و به اين ولايت فقير و باستاني توجه آنچناني صورت نگرفته است.
بعد از به وجود آمدن دولت انتخابي در افغانستان انتظار مي‌رفت که دولت و در رأس آن جناب رييس جمهور، به مناطق عقب‌مانده و از نظر افتاده توجه بيشتر نمايد؛ اما متأسفانه با وجودي که دولت شعار توازن، عدالت و برابري را سر مي‌دهد، در انکشاف و ترقي ولايات افغانستان نه توازن رعايت مي‌شود و نه هم عدالت.
رييس جمهور کشور و همچنان ديگر مقامات بلندپايه دولتي پيش از اين نيز وعده و نويدهاي چربي به مردم داده بودند؛ ولي متأسفانه کمتر اين وعده‌ها جامه عمل پوشيده است. اميدوارم اين بار وعده‌هاي رييس جمهور عملي گردد و گذشته از اينکه جناب ايشان مردم باميان را به ياد دارند و فراموش نمي‌کنند، در راستاي بازسازي و ترقي اين ولايت نيز گام‌هاي عملي بردارند.

محمد حنيف از شهرک اميد سبز:
اولتر از همه عرض سلام و خسته نباشيد دارم خدمت تمامي دست‌اندرکاران هفته‌نامه مشارکت ملي. صحت و سلامتي شما عزيزان را از درگاه باري تعالي استدعا دارم.
اميدوارم مشکلات اهالي شهرک اميد سبز را به سمع مسؤولين وزارت محترم ترانسپورت و رياست ملي بس برسانيد.
همانطوري که مي‌دانيد شهرک اميد سبز از چند سال به اين طرف اعمار منازل در آن ادامه دارد و تعداد نفوس آن هم هر روز زيادتر شده مي‌رود.
گرچه رياست محترم ملي بس دو عراده ملي بس را توظيف کرده است؛ اما با توجه به کثرت نفوس اين شهرک و همچنان بي‌نظمي در رفت و آمد اين دو عراده بس، اهالي اين شهرک با مشکلات فراواني سردچار اند.
دو عراده ملي بسي که در اين لين رفت و آمد مي‌کنند فقط يک بار از طرف صبح و يک بار از طرف شب به شهرک اميد سبز مي‌روند، اما در طول روز خلاف وظيفه‌شان از دارالامان برگشت مي‌کنند و به شهرک اميد سبز نمي‌روند.
رياست محترم ملي بس بايد حد اقل دو عراده ملي بس را در لين شهرک اميد سبز توظيف نمايد و به اين ترتيب مشکلات عمده باشندگان اين شهرک و همچنان قسمت عمده از باشندگان منطقه جبارخان را که نزديک به شهرک اميد سبز هستند و مي‌توانند از ملي‌بس شهرک استفاده نمايند، حل کنند.